کاشت گیاه خربزه و معرفی ارقام ایرانی

از محصولات جالیزی و از خانواده کدوییان است. برای رشد و تولید میوه به آب و هوای گرم و تابستان بدون سرما نیاز دارد.

میوه خربزه:

ميوه خربزه از نظر گياهشناسي سته است. اين ميوه یکی بزرگ ترين ميوه‌هاي گياهي است که به شکل‌های گرد، شلجمي، بيضوي، تخم مرغي، استوانه‌اي و غيره ديده مي‌شود. در برخي ارقام شيارهاي پهن و نسبتاً عميق در سرتاسر ميوه ديده مي‌شود ولي در بعضي ارقام پوست ميوه همگن و بدون شيار است. در اکثر ارقام ايراني پوست ميوه مشبک بوده و از شيارهاي ريز و باريک چوب پنبه‌اي تشکيل شده است.

آب و هوای مورد نیاز گیاه خربزه

مانند سایر گیاهان خانواده کدوئيان طالب آب و هواي گرم و آفتابي است. مناطق با تابستان طولاني و درجه حرارت بالا مناسب کشت خربزه است. اين گياه يک ساله بوده و احتياج به فصل رشد طولاني دارد. بنابراين بهتر است در مناطقي کاشته شود که در آن ها بين آخرين سرماي بهاره و اولين سرماي پاییزه حدود 150 روز فاصله باشد. هواي مرطوب مناسب رشد خربزه نيست و ميوه در اين نوع هوا شيرين نمي‌شود ضمن اينکه هواي مرطوب در افزایش بيماري‌هاي برگي هم بسيار مؤثر مي‌باشد. تجربه نشان داده است که هواي گرم، خشک و طولاني باعث شيرين شدن ميوه در اين گياه مي‌گردد. شايان ذکر است، هواي ابري اگر طولاني بوده و توأم با بارندگي هم باشد مناسب خربزه نیست و در چنين شرايطي ميوه طعم و کيفيت خوب را پيدا نمی‌کند.

دمای جوانه زنی بذر خربزه 12 تا 15 درجه سانتی‌گراد است و دمای مناسب برای رشد 25 تا 35 درجه است..

نیاز خاک و کود:

با اینکه در اکثر خاکها امکان کشت وجود دارد، تنها در خاک‌هاي حاصلخيز که داراي مواد غذايي آلي و معدني کافي باشند بهترين نتيجه را مي‌دهد. به طور کلي خربزه زمين‌هاي شني يا سيلتي لوم قوي و حاصل خيز با زهکشي مناسب بوده (بافت متوسط)می‌خواهد و در خاک‌هاي سنگين و رسي رشد خوبي ندارد. معمولاً در مناطقي که فصل گرما کوتاه بوده و محصول زودرس موردنظر باشد، استفاده از اراضي با خاک‌هاي شني رسي نتيجه خوبی به دست می‌آید. در چنين خاک‌هايي خربزه به خوبي رشد کرده و محصول خوبي تولید می‌کند. استفاده از کود دامي کاملاً پوسيده و همچنين کودهاي شيميايي و آلي در زراعت اين گياه بسيار مهم است و در افزايش عملکرد و کيفيت محصول موثر است. اسیدیته مناسب برای رشد این گیاه حدود 6 تا 7 است و در محیطهای اسیدی دچار زردی برگ می‌شود.

معرفي ارقام خربزه

خربزه گرگاب اصفهان: این رقم از نظر تردي و شيريني بسیار مناسب است ولی در حال از بین رفتن است.

خربزه زرد ایوانکي (جمالي): رنگ پوست ميوه آن کاملاً زرد و روي پوست ميوه مشبک و دارای برجستگی است. ترد و آبدار است ولي خیلی شيرين نيست.

خربزه سوسکي سبز: رقمي نسبتا دير  مي‌باشد. رنگ پوست ميوه آن سبز تيره با خطوط مشبک و رنگ گوشت ميوه سفيد مايل به سبز مي‌باشد. از ويژگي‌هاي مهم اين رقم کيفيت گوشت مطلوب، قطر گوشت ميوه و قند بالاي آن است. 
 

خربزه درگزي تاشکندي: اين خربزه متوسط رس مي باشد. ميوه آن کشيده و بيضي شکل به رنگ روشن و داراي لکه‌هايي  مي باشد. درصد قند آن بالا و نگهداری آن متوسط است.

خربزه قصري: اين رقم متوسط رس، شکل ميوه کشيده و زرد رنگ بوده(شبیه خربزه خاتونی است) و داراي قند متوسط مي‌باشد. پوست ميوه خربزه قصري مشبک و رنگ گوشت آن سفيد مي‌باشد. ضخامت پوست آن کم و قابليت نگهداري و حمل و  نقل آن خوب است.

خربزه خاقاني: یکی از ارقام قدیمی خربزه است. رقمي متوسط رس مي‌باشد. شکل ميوه استوانه‌اي کشيده و نامنظم و کمي نوک تيز و لاغر است.

خربزه جعفرآبادي: ديررس، بوته قوي الرشد، ميوه بزرگ به شکل بيضي کشیده پوست زرد و مشبک و گوشت سفید دارد.


منبع:

زراعت خربزه و طالبی، ر، رافضی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج كشاورزي مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر

 


منبع : امداد کشاورز
تاریخ مطلب : ۱۳۹۷/۰۸/۲۶