درختان میوه, کاشت و پرورش گیاهان

همه چیز در مورد گیاه فیسالیس پروویانا

فیسالیس میوه خارق العاده ای است که خودش بسته بندی دارد. یک میوه به اندازه گیلاس می‌باشد. که در یک پوشش گنبدی شکل نازک هست. این پوشش نازک در ابتدا از سه برگ سبز تشکیل شده، که بعد از رسیدن قهوه ای روشن می‌شود. که شبیه کاغذی نازک میوه را احاطه می‌کند. فیسالیس با اسامی زیادی مانند گیلاس زمینی، گلدن بری، عروسک پشت پرده یا فانوس چینی شناخته می‌شود. فیسالیس یکی از اعضای خانواده گوجه فرنگی می‌باشد. از آنجایی که کاشت و پرورش میوه های جدید بازار خوبی در حوزه کشاورزی ایجاد کرده اند، امداد کشاورز در این مطلب سعی نموده است تا نکات کاربردی درباره پرورش فیسالیس در ایران را به شما نشان دهد. 

اگر برگها و گلهای فیسالیس برای شما آشنا به نظر می رسند به این دلیل است که این گیاه با بادمجان و گوجه فرنگی مرتبط هستند. در حقیقت، گاهی آنرا “گوجه فرنگی غلاف دار” می نامند.

بسته به تنوع و شرایط رشد ، گیاه فیسالیس می تواند کم رشد یا روند باشد. فیسالیس دارای برگهای مخملی ، ساقه های دارای رگه بنفش و نسبتاً پهن است. گلهای گیلاس زمینی به شکل زنگوله و سفید تا زرد با مرکز بنفش هستند. میوه ها در داخل پوسته های فانوس شکل رشد می کنند که از سبز به رنگ برنزه در می آیند و هنگامی که توت داخل آن رسیده است ، بافت کاغذی به خود می گیرند. پوسته ها سرانجام خراب می شوند و در اطراف میوه با بافت محصور توری باقی می ماند.

این میوه های خوشمزه نارنجی-زرد دارای طعم گرمسیری هستند که برخی، طعم آن را شبیه آناناس با کمی وانیل و برخی دیگر آن را توت فرنگی با ته رگه گوجه فرنگی توصیف می کنند. آنچه همه درباره آن اتفاق نظر دارند، طعم ترشی شدیدی است که دارد.

تاریخچه کاشت عروسک پشت پرده

به گفته کارن هاگر در روزنامه Roanoke Times، این میوه به عنوان یک خوراکی فوق العاده رواج داشته و از قرن 17 میلادی کشت می شده است. یکی از رایج ترین انواع آن ، P. pruinosa ، بومی مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری مرکزی آمریکا مانند خویشاوندان آن، یعنی گوجه فرنگی است. گونه دیگر بومی پرو و ​​شیلی ، P. peruviana ، معمولاً Cape gooseberry یا توت طلایی نامیده می شود.

بسیاری از گونه های فیسالیس در آمریکای شمالی طبیعی شده اند. به طور کلی، کلمبیا، مبداء کاشت این گیاه شناخته شده است که بیشترین تنوع و سطح زیر کشت را نیز به خود اختصاص داده است. پس از آن، فیسالیس از کلمبیا به سایر مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری و حتی معتدل نیز شناسانده شده است. یکی از دلایل محبوبیت کاشت فیسالیس در مناطق مختلف آن است که در هر منطقه ای که امکان کاشت گوجه فرنگی فراهم باشد، می توان به کاشت گیلاس زمینی یا فیسالیس نیز پرداخت.

تولیدکنندگان اصلی فیسالیس، کلمبیا ، افریقا جنوبی، کنیا، زیمباوه، استرالیا، نیوزلند، هند و اکوادور می‌باشند. کشورهای اروپایی مصرف کننده اصلی فیسالیس هستند، که از آن به عنوان میوه تازه یا در صنعت دارویی استفاده می‌کنند. این گیاه به عنوان یک محصول مهم در بسیاری از مناطق گرمسیری، نیمه گرمسیری و یا حتی معتدله در سر تاسر جهان در حال گسترش هست

مورفولوژی گیاه فیسالیس

P. angulata یک گیاه علفی یکساله است، که دارای شاخه ای راست، با ریشه های شیر آلود، ساقه های زاویه دار و توخالی که تا ارتفاع 1-2 متر افزایش می یابد است. اگرچه مشاهداتی از رشد گیاهان تنها تا 50 سانتی متر وجود دارد (استرالیای جنوبی ، 2012) اما ساقه ها معمولاً بدون بدون کرک است. با این حال ، گیاهان گاه به گاه پرزهای کوتاهی دارند.

گلدهی فیسالیس

گلها بر روی ساقه ها به طول 5-40 میلی متر دیده می شوند. زمان گلدهی از خرداد تا مهرماه در شرق اروپا و غرب آسیا است. اگر منطقه کشت گرم و بدون یخبندان باشد، گلدهی در تمام طول سال (70-80 روز بعد از کشت) ادامه دارد. تاج گل، زرد مایل به سبز و معمولاً بدون لکه است. گل مایل به آبی یا بنفش ، تا 2.5 میلی متر طول دارد و روی ساقه های تا 5 میلی متر طول دارد. لایه بیرونی سبز 4-7 میلی متر طول دارد که دارای لوب های مثلثی تقریباً به طول لوله است. 

گلدهی فیسالیس اغلب در طول روزهای کمتر از 8 ساعت با سرعت بیشتری نسبت به طول روزهای 16 ساعت اتفاق می افتد و این به دلیل روز کوتاه بودن گیاه است.

همه چی در مورد گیاه فیسالیس

میوه فیسالیس

میوه فیسالیس از نوع سته آبدار، دایره های شکل و سبز تا زرد رنگ با قطر بین ۱۲/۵ تا ۲۵ میلی متر، وزن ۴ تا ۱۰ گرم و حاوی ۱۰۰ تا ۳۰۰ بذر کوچک است. میوه فیسالیس از نظر طعم و ظاهر شبیه گوجه فرنگی است و عطر و طعم آن مخلوطی از آناناس و میوه های ترش مثل توت فرنگی می باشد. اگرچه طعم ترش و شیرین در آن بیشتر احساس می‌شود.

پس از ریزش گل، کاسه گل گسترش یافته و تشکیل یک پوسته حصیری رنگ می‌دهد که از میوه بسیار بزرگتر می‌باشد. و آن را احاطه می‌کند و در جهت پایین میوه را شبیه فانوس آویزان می کند. برداشت میوه ۶۰ تا ۱۰۰ روز بعد از گلدهی انجام می‌شود، زمانی که پوسته به رنگ زرد مایل به قهوه‌ای رنگ تغییر یابد. فصل میوه‌دهی اواخر بهمن تا اردیبهشت است. طول عمر اقتصادی این گیاه بین ۹ تا ۱۱ ماه از اولین برداشت بوده. و بعد از آن بهره‌ وری و کیفیت میوه کاهش می‌یابد. عمر ماندگاری میوه پس از برداشت با کاسه گل یک ماه و بدون آن ۴ تا ۵ روز می‌باشد.

همه چی در مورد گیاه فیسالیس

کشت گیاه فیسالیس

برای کشت گیاه فیسالیس، توجه به برخی نکات مهم است و می تواند به بهبود محصول، کمک کند.

آب و هوای مناسب کاشت فیسالیس

فیسالیس ها در مناطق رشد خود تحمل حرارت خوبی دارند. آنها در دمای 12 تا 18 درجه سلسیوس بهترین عملکرد را دارند و می توانند تا دمای 29.5 درجه را نیز تحمل کنند. با این حال، سرمازدگی می تواند گیاهان را از بین ببرد. بنابراین اگر در آب و هوای سردتر زندگی می کنید و یخبندان، فیسالیس ها را قبل از رسیدن میوه ها تهدید می کند، گیاهان خود را با روکش های ردیفی یا حتی یک تکه پارچه بزرگ برای محافظت از آنها بپوشانید. رطوبت معمولاً برای این گیاهان مسئله تهدید کننده ای نیست.

میزان نور مورد نیاز

گیلاس های زمینی در آفتاب کامل بهترین عملکرد را دارند ، به این معنی که در اکثر روزها حداقل 6 ساعت در معرض نور مستقیم خورشید قرار می گیرند. آنها می توانند کمی سایه را تحمل کنند ، اما این احتمالاً باعث می شود میوه های کمتری تولید کنند.

رطوبت مورد نیاز

فیسالیس ها خاک نسبتاً مرطوبی را دوست دارند و تقریباً به 2.5 سانتی متر آب در هفته نیاز دارند. شرایط خشک می تواند باعث شکوفایی گیاهان بدون تولید میوه شود. بنابراین اگر در منطقه ای با بارندگی کم زندگی می کنید، حداقل هفته ای یک مرتبه آبیاری کنید – و در صورت خشک شدن خاک در هوای گرم، میزان آبیاری را بیشتر کنید.

همه چی در مورد گیاه فیسالیس

گرده افشانی

گیلاس های آسیاب شده خود گرده افشانی می کنند و زنبورها و گرده افشان های دیگر را به باغ جذب می کنند.

خاک مناسب کشت 

این گیاهان دارای تنوع زیادی در خاک انتخابی نیستند. . اما آنها در خاک با زهکشی خوب و غنی از مواد آلی با pH کمی اسیدی خاک بهتر رشد می کنند.

کوددهی 

کاربرد ۱۰۰ کیلوگرم کود نیتروژن، ۶۰ کیلوگرم کود فسفاته و پتاسه مناسب می‌باشد. بر نسبت به سایر عناصر کم مصرف اهمیت بیشتری دارد. و کمبود آن باعث کاهش مواد جامد محلول میوه می‌شود.

تکثیر گیاه 

این گیاه را هم می توانید از طریق بذر و هم م توانید از طریق قلمه یا نهال بکارید.

کاشت بذر فیسالیس

اکثر شرکتهای تولید بذر توصیه می کنند که بذرها را درابتدا به صورت نشا بکارید و بذر را به صورت مستقیم در باغچه نکارید. اما سهولت رشد این بذرها به نشان داده است که کاشت مستقیم قطعاً یک گزینه است.

اگر تصمیم به کاشت مستقیم گرفتید ، بعد از آخرین یخبندان بذر را بکارید. خاک را شل کرده و مقداری کمپوست به آن اضافه کنید. خاک را مرطوب کرده سپس بدون فشار دادن آن را به آرامی هم بزنید.

دانه های خود را روی خاک قرار دهید و سپس با لایه ای نازک از خاک ، به اندازه 0.5 سانتی متر ، کمی بپوشانید. به آرامی به خاک ضربه بزنید. سپس بعد از کاشت بذر روزانه با اسپری به صورت ملایم سطح خاک را آبیاری کنید تا دانه ها ثابت شوند.

بذرها باید در حدود پنج تا هشت روز جوانه بزنند. دانه های فیسالیس دارای سرعت جوانه زنی کمی هستند ، بنابراین بیشتر از آنچه نیاز دارید بکارید. وقتی جوانه ها به خوبی تثبیت شدند ، آنها را تنک کنید تا گیاهان حداقل 0.2 متر مربع فضا برای پخش شدن داشته باشند.

تکثیر فبسالبس با نهال یا پیوند

اگر می خواهید به طور کلی از کاشت بذر صرف نظر کنید، می توانید نشاهای فیسالیس را خریداری کنید. هنگام کاشت نشاء، دو تا چهار هفته پس از آخرین یخبندان متوسط ​​خود صبر کنید. قبل از انتقال به مکانی آفتابی با خاک زهکشی خوب مطمئن شوید.

شما می توانید فیسالیس را یکبار بکارید و ممکن است دیگر نیازی به کاشت مجدد آنها نداشته باشید!

این گزینه در صورتی که در منطقه ای سردتر زندگی می کنید توصیه می شود زیرا فیسالیس در این شرایط در محیط طبیعی زمان بیشتری برای رسیدن کامل نیاز دارد. اگر از قلمه به جای دانه استفاده کنید ، زمان ارزشمندی را به دست می آورید. به این دلیل که لازم نیست منتظر جوانه زدن بذرها باشید. با این حال، برای استفاده از قلمه، باید قبلاً یک گیاه قدیمی از فصل گذشته با شاخه داشته باشید.

این شاخه ها در حالت ایده آل باید از محور جانبی برگ گرفته شوند و طول آنها تقریباً 10 سانتی متر باشد. این شاخه ها را از درختچه در پاییز با یک برش مورب حتی المقدور بلند برش دهید. این کار باعث افزایش سطح برش می شود و جذب آب و مواد مغذی بعدی را تسهیل می کند.

سپس هر یک از شاخه های بریده شده را در گلدان گیاهی با خاک معمولی گلدان بکارید. این گلدان ها را در ماه های سرد زمستان در مکانی روشن قرار دهید و مرتباً آنها را آبیاری کنید. اگر همه اینها درست انجام شود، قلمه ها ریشه می دهند و می توانید آنها را در اوایل ماه اردیبهشت بکارید.

physalis_peruviana

برداشت فیسالیس

فیسالیس ها  معمولاً 70 روز پس از پیوند (اواسط تیر تا مرداددر بیشتر مناطق) میوه می دهند و تا فصل سرما ادامه می یابند. میوه عروسک پشت پرده دارای ویژگی خاصی است که قبل از رسیدن به زمین می افتد. به سادگی آنها را بعد از افتادن جمع کرده و بدون برداشتن پوسته آنها را در دمای اتاق در یک سبد نگه دارید. در عرض یک هفته یا کمتر ، رنگ آنها از زرد روشن تا طلایی در می آید که نشان دهنده رسیدن است. فیسالیس را در پوسته های خود ذخیره کنید. اگر در کیسه توری قرار گرفته و در جای خنک (حدود 50 درجه) نگهداری شوند ، تا سه ماه تازه می مانند.

خواص فیسالیس

  • این میوه منبع آنتی‌اکسیدان و سرشار از ویتامین های آ، بی و ویتامین ث می‌باشد.
  • فیسالیس بدن انسان را با به دام انداختن رادیکال‌های آزاد که موجب بروز بیماری‌هایی مانند سرطان، سکته قلبی، پروستات، آسم و آلرژی می‌شود، حفاظت می‌کند.
  • تقویت سیستم ایمنی
  • کاهش فشار خون
  • کاهش وزن
  • کاهش خطر ابتلا به سرطان
  • افزایش انرژی بدن
  • مصرف این میوه تأثیر زیادی در شادابی و پوست و تقویت قوای‌جنسی دارد.

 

یک فکر در مورد “همه چیز در مورد گیاه فیسالیس پروویانا

  1. حسین محبی کیا گفت:

    سلام از این گیاه موجود دارین؟قیمت؟

    1. امدادکشاورز گفت:

      سلام متاسفانه بذر این گیاه رو فعلا موجود نداریم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.