پرورش بلدرچین-معرفی انواع بلدرچین- پرورش بلدرچین در ایران- امداد کشاورز-Quail
×

معرفی انواع بلدرچین

امدادکشاورز
02 مرداد 1400
زمان مطالعه را وارد کنید دقیقه زمان برای مطالعه
پرورش بلدرچین

معرفی انواع بلدرچین

بلدرچین یک نوع از گونه های طیور و از کوچک ترین پرنده های حلال گوشت است. که به صورت تجاری در ایران پرورش بلدرچین داده می شود. بعضی ها به بلدرچین به دلیل نوع صدا و آوازش بدبده نیز می‌گویند. بلدرچین ها در طبیعت، اغلب در کشتزار غلات و زمین های ناهموار و میان علف زارها زندگی می کنند. در زمستان نیز در دسته های بزرگ جمع شده و مهاجرت می کنند. بلدرچین های وحشی که در طبیعت زندگی می کنند. ۷ تا ۱۲ عدد تخم می گذارند. که جوجه ها از این تخم ها بعد از ۱۶تا ۲۱ روز خارج می شوند. گوشت و تخم بلدرچین برای مردم ارزش غذایی و حتی دارویی دارد. از این رو برورش این نوع طیور به صرفه می باشد.

این پرنده به دلیل داشتن جثه کوچک دارای مصرف غذای ناچیزی است و نیاز به جای زیادی جهت پرورش نداشته، همچنین رشد سریع، رسیدن به بلوغ جنسی در سن پایین و در نتیجه تولید نسل جدید در مدتی کوتاه (فاصله نسلی کوتاه) نه تنها در زمینه نگهداری، عادات و رفتار تغذیه ای و اصلاح نژاد بلکه در زمینه فیزیولوژی و پاتولوژی نیز مورد بررسی می باشد.

تاریخچه پرورش بلدرچین

از لحاظ تاریخی می توان دو دوره را در شروع کار پرورش صنعتی این پرنده در نظر گرفت:

 که دوره اول شروع پرورش صنعتی در سطح جهان و دوره دوم آغاز پرورش در ایران است.

اهلی کردن بلدرچین ها در حدود قرن یازدهم و احتمالا در ژاپن انجام شده و در چین و کره نیز ادامه یافته.از اوایل قرن بیستم نگهداری و پرورش بلدرچین توسط دامپروران از اهمیت خاصی برخوردار گردید. در آن زمان هدف از نگهداری بلدرچین تولید تخم بود که بعدها به عنوان یک منبع تولید گوشت نیز مطرح گردید.

در ژاپن از سال ۱۹۲۰ پروش این پرنده جهت تولید تخم آغاز و پس از مدتی جایگاه ویژه ای یافت.  اولین پیشرفت صنعت پرورش بلدرچین در سال ۱۹۳۰ اتفاق افتاد و پس از این تاریخ سرعت پیشرفت و انتقال آن به سایر نقاط دنیا بسیار زیاد شد و در اندک زمانی این پرنده به آمریکای شمالی، اروپا، خاورمیانه و خاور نزدیک راه یافت.

پرورش بلدرچین در ایران

پرورش بلدرچین به صورت صنعتی حدود ۱۵ – ۱۲ سال پیش در ایران آغاز شد و با توجه به سرمایه گذاری های انجام گرفته در سالیان اخیر پیشرفت زیادی کرده است. به طوری که هم اکنون در ایران نژادهای گوناگونی از این پرنده پرورش داده می شوند. اما متداول ترین نژاد در پرورش صنعتی این پرنده، نژاد کوترنیکس ژاپنی(Coturunix) است.

همراه با توسعه این صنعت و عرضه گوشت بلدرچین، بازارهای مصرف گوشت و تخم آن نیز پیشرفت زیادی کرده اند، و با توجه به ارزش غذایی گوشت و تخم آن و بالا رفتن آگاهی های عمومی در زمینه تغذیه انتظار آن می رود که استقبال عمومی از محصولات بلدرچین روز به روز افزایش یابد. هم اکنون نیز تراکم مزارع پرورش بلدرچین بیش تر در نقاط مرکزی ایرانمی باشد و این نقاط از قطب های مهم پرورش بلدرچین در ایران به حساب می آیند.

انواع بلدرچین

بلدرچین به شاخه ی مهره داران، رده ی پرندگان، راسته ی مرغان، خانواده ی قرقاول سانان یا ماکیان ها، زیرخانواده مرغان  یا زیرمجموعه کبک سانان و جنس بلدرچین تعلق دارد.

۱- بلدرچین معمولی

 پرنده کوچکی (Coturnix coturnix (common quail از تیره قرقاولیان، راسته ماکیانسانان می باشد. این گونه بومی آسیا، اروپا و آفریقا می باشد. و تنها گونه بلدرچین بومی ایران است. بلدرچین های اهلی از این گونهنمی باشند، بلکه به گونه بلدرچین ژاپنی تعلق دارند. شباهت ظاهری این دو گونه قابل توجه است اما صدای آن ها متفاوت می باشد.

 این پرنده خپل و کره ای شکل می باشد، و تا حدود ۱۶ تا ۱۸ سانتی متر رشد می کند. یک نوار سفید در بالای چشم دارد. تفاوت بلدرچین نر و ماده در پرهای سینه شان می باشد. که برای نرها حنایی رنگ و ماده ها خرمائی سوخته (خاکستری با نقاط سیاه رنگ) است. جنس ماده بالغ سنگین تر از جنس نر می باشد. وزن نر ۸۵ تا ۱۱۰ گرم و وزن ماده ۹۰ تا ۱۲۰ گرم می باشد.

پرورش بلدرچین

۲-بلدرچین ژاپنی

یکی از گونه های بلدرچین Coturnix japonica (Japanese guail) است، که بومی شرق آسیا می باشد. پرندگانی مهاجرند که بهار و تابستان در شمال مغولستان، جنوب سیبری، شمال چین، ژاپن و کره شمالی تخم گذاری کرده و در زمستان به جنوب و مرکز چین، کره جنوبی،جنوب ژاپن، ویتنام، الئوس و تایلند کوچ می کنند.

این پرنده تا حدود ۲۰ سانتی متر رشد می کند و شباهت زیادی با بلدرچین معمولی داشته. به طوری که برخی آن را یکی از نژادهای بلدرچین معمولی می دانند. با این که نوع اهلی این پرنده بسیار فراوان می باشد. اما شمار آن ها در حیات وحش به دلیل شکار بی اندازه و تخریب زیستگاه به شدت کاهش یافته است.

پرورش بلدرچین

یکی از مهم ترین علل اهمیت زیا د نژاد بلدرچین ژاپنی نسبت به سایر نژادهای بلدرچین دیگر:

 مقاومت بالا نسبت به شرایط محیطی گوناگون و بیماری ها می باشد، استفاده هم زمان از یک بلدرچین به عنوان تخم گذار، مولد و یا گوشتی باعث شده تا جایگاه خود را در میان انواع نژاد بلدرچین حفظ کند. مقاومت بالا، بلدرچین ژاپنی را در طول دوره پرورش بلدرچین از مصرف هر نوع واکسن و آنتی بیوتیک در شرایط معمول مصون نگه داشته و باعث شده تا به عنوان محصولی سالم در سبد غذایی مردم وجود داشته باشد.

بلدرچین ژاپنی در چند سویه مختلف از نظر رنگ پرها موجود می باشد، که تفاوت چشمگیری به طور علمی و عملی در پرورش و میزان بازدهی اقتصادی آن ها از نظر ضریب تبدیل، میزان تخم گذاری و طول عمر دیده نمی شود، گاهاً دیده شده که به علت نا آشنایی مردم بلدرچین ژاپنی با رنگ سفید را با نژاد وایت کانادایی اشتباه گرفته اند.

۳- بلدرچین بارانی

ای بلدرچین (Coturnix coromandelica (black-breast-guail نام یک گونه از تیره قرقاولیان می باشد. زیستگاه آن مناطقی از هند، سیلان، برمه هست.

پرورش بلدرچین پرورش بلدرچین

۴-بلدرچین هارلکین یا بلدرچین جلف

نام Coturnix delegorguei (harleguinguail) یک گونه از تیره قرقاولیان می باشد. زیستگاه آن مناطقی از آفریقا و عربستان است.

پرورش بلدرچین پرورش بلدرچین پرورش بلدرچین

۵-بلدرچین کاهگلی

این بلدرچین  Coturnix pectoralis (pectoral guail)نام یک گونه از تیره قرقاولیان می باشد. زیستگاه آن مناطقی از استرالیا است. به طورکلی تاکنون ۶ نژاد بلدرچین ثبت شده است.

ویژگی های منحصر به فرد بلدرچین برای پرورش چیست؟

برخی از ویژگی های منحصر به فرد بلدرچین که این پرنده را از سایر طیور متمایز کرده و صنعت پرورش بلدرچین را به یکی از سودآورترین صنایع تبدیل کرده است عبارتند از:

۱- در این پرنده سرعت بالا رشد بسیار قابل توجه و در حدود ۳/۵ – ۲/۵ برابر سایر طیور می باشد. بلدرچین ها عموماً در سن ۳۵ تا ۴۲ روزگی به وزن ۱۸۰ تا ۲۲۰ گرم رسیده و آماده کشتار می باشند.

۲-این پرندگان در سن پایینی به بلوغ جنسی می رسند. به طوری که در سن ۵ تا ۶ هفتگی قادر به تخمگذاری می باشند. و در ۷ تا ۸ هفتگی به بلوغ کامل جنسی رسیده و آمادگی تولید مثل پیدا می کنند.

۳-این پرندگان دارای فاصله نسلی کوتاه می باشد به همین دلیل اعمال برنامه های اصلاح نژادی در آن ها به خوبی امکان پذیر می باشد.

۴-میزان تخم گذاری در بلدرچین بالا می باشد. به طوری که بلدرچین های وحشی سالانه در حدود ۶۰ تا ۸۰ عدد تخم می گذارند، ولی در شرایط کنترل شده و با اعمال برنامه های مدیریتی قوی در زمینه تغذیه و نوردهی مصنوعی می توان این رقم را به میزان زیادتری افزایش داد و به عدد ۱۵۰ تا ۲۵۰ عدد تخم در سال رساند.

Coturnix  Coturnix

منبع

محمد جواد آگاه ؛ علی داد بوستانی. پرورش بلدرچین. نشرآموزش (مؤسسه آموزش و ترویج کشاورزی). ۱۴۰۰.

https://en.wikipedia.org/wiki/Common_quail

https://en.wikipedia.org/wiki/Japanese_quail

دیدگاهتان را بنویسید

مطالب مرتبط

مزایای روش های مدرن زنبورداری نسبت به روش سنتی

تولید تجاری عسل به دو روش بومی و مدرن انجام می شود. برای به دست آوردن مقدار ...
امدادکشاورز
11 شهریور 1400
بزهای بومی ایران

بزهای بومی ایران

بزهای بومی ایران ویژگی های ارزشمند بز مثل چند منظوره بودن (تولید شیر، گوشت و الیاف)، مقاومت بالا ...
امدادکشاورز
12 اردیبهشت 1400
کنه واروا زنبور عسل و درمان آن

کنه واروا زنبور عسل و درمان آن

کنه واروا زنبور عسل و درمان آن زنبور عسل زنبور عسل در بقاء و تداوم رشــد و نمو بسیاري ...
امدادکشاورز
27 اسفند 1399
Call Now Button
فیلدهای قابل نمایش را انتخاب کنید. بقیه فیلد ها مخفی خواهند شد
  • تصویر
  • کد محصول
  • نمره
  • قیمت
  • موجود
  • دسترسی
  • توضیح
  • عرض
  • اندازه
  • ویژگی ها
  • فیلد دلخواه
مقایسه